|
|
Anonym
Das Hildebrandslied
Das Hildebrandlied ist um die Zeit der Völkerwanderung
(zwischen 400 und 600 uZ) entstanden. Es wurde mündlich tradiert und ist
das älteste überlieferte germanische Heldenlied. Im Kloster Fulda wurde
es um 810 von 2 Mönchen abgeschrieben und dabei christianisiert. Es enthält
lateinische Bibeltexte und wurde für das niederdeutsche Missionsgebiet
aufbereitet.
Geschichtlicher Hintergrund ist der Untergang der Burgunder (437) durch
Dietrich von Bern (Theoderich von Ravennna, Ostgotenkönig) und der Tod
des Hunnenkönigs Attila.
Handlung: Hildebrand flieht vor Odoaker und kehrt zu seiner Familie nach
Italien zurück. Dort trifft er auf ein fremdes Heer, für das sein Sohn
Hadubrand kämpft. Hildebrand gibt sich als Vater zu erkennen, aber Hadubrand
glaubt ihm nicht und weist seine Geschenke zurück. Es kommt zum Kampf.
Hier bricht das Lied ab. Es ist überliefert auf der ersten. und der letzten
Seite eines Buches und dem Chronisten fehlte der Platz um den Schluß aufzuschreiben.
Da es aber im Stil des Sterbeliedes geschrieben ist, kann angenommen werden
daß der Vater den Sohn getötet hat.
Gefolgschaftstreue, Ehre, Ruhm, Blutrache sind die germanischen “Tugenden”
die das Lied besingt.
Deutsche Übersetzung
des Hildebrandsliedes
Ik gihorta dat seggen,
dat sih urhettun ænon muotin,
Hiltibrant enti Hadubrant untar heriun
tuem.
sunufatarungos iro saro rihtun.
garutun se iro gudhamun, gurtun sih
iro suert ana,
helidos, ubar hringa, do sie to dero
hiltiu ritun,
Hiltibrant gimahalta [Heribrantes sunu]:
her uuas heroro man,
ferahes frotoro -, her fragen gistuont
fohem uuortum, hwer sin fater wari
fireo in folche, ........................
......................... 'eddo hwelihhes
cnuosles du sis.
ibu du mir enan sages, ik mi de odre
uuet,
chind, in chunincriche: chud ist mir
al irmindeot'.
Hadubrant gimahalta, Hiltibrantes
sunu:
'dat sagetun mi usere liuti,
alte anti frote, dea erhina warun,
dat Hiltibrant hætti min fater: ih
heittu Hadubrant.
forn her ostar giweit, floh her Otachres
nid,
hina miti Theotrihhe enti sinero degano
filu.
her furlaet in lante luttila sitten
prut in bure, barn unwahsan,
arbeo laosa: her raet ostar hina.
des sid Detrihhe darba gistuontun
fatereres mines: dat uuas so friuntlaos
man.
her was Otachre ummet tirri,
degano dechisto miti Deotrichhe.
her was eo folches at ente: imo was
eo fehta ti leop:
chud was her... chonnem mannum.
ni waniu ih iu lib habbe'...
'wettu irmingot [quad Hiltibrant]
obana ab hevane,
dat du neo dana halt mit sus sippan man
dinc ni gileitos'...
want her do ar arme wuntane bauga,
cheisuringu gitan, so imo se der chuning
gap,
Huneo truhtin: 'dat ih dir it nu bi
huldi gibu'.
Hadubrant gimahalta, Hiltibrantes
sunu:
'mit geru scal man geba infahan,
ort widar orte. ......................
du bist dir alter Hun, ummet spaher,
spenis mih mit dinem wortun, wili
mih dinu speru werpan.
pist also gialtet man, so du ewin
inwit fortos.
dat sagetun mi seolidante
westar ubar wentilseo, dat inan wie
furnam:
tot ist Hiltibrant, Heribrantes suno'.
Hiltibrant gimahalta, Heribrantes
suno:
'wela gisihu ih in dinem hrustim,
dat du habes heme herron goten,
dat du noh bi desemo riche reccheo
ni wurti'. -
'welaga nu, waltant got [quad Hiltibrant],
wewurt skihit.
ih wallota sumaro enti wintro sehstic
ur lante,
dar man mih eo scerita in folc sceatantero:
so man mir at burc enigeru banun ni
gifasta,
nu scal mih suasat chind suertu hauwan,
breton mit sinu billiu, eddo ih imo
ti banin werdan.
doh maht du nu aodlihho, ibu dir din
ellen taoc,
in sus heremo man hrusti giwinnan,
rauba birahanen, ibu du dar enic reht
habes'.
'der si doh nu argosto [quad Hiltibrant]
ostarliuto,
der dir nu wiges warne, nu dih es
so wel lustit,
gudea gimeinun: niuse de motti,
hwerdar sih hiutu dero hregilo rumen
muotti,
erdo desero brunnono bedero uualtan'.
do lettun se ærist asckim scritan,
scarpen seurim: dat in dem sciltim
stont.
do stoptun to samane staim bort chludun,
heuwun harmlicco huitte scilti,
unti im iro lintun luttilo wurtun,
giwigan miti wabnum ................
|