Groth Klaus

Ol Büsum

Ol Büsen liggt in't wille Haff,
De Flot, de keem un wöhl en Graff.

De Flot, de keem un spöl und spöl,
Bet se de Insel ünnerwöhl.

Dar bleev keen Steen, dar bleev keen Pahl,
Dat Water schöl dat all hendal.

Dar weer keen Beest, dar weer keen Hund,
De liggt nu all in'n depen Grund.

Un allens, wat der lev un lach,
Dat deck de See mit depe Nach.

Mitünner in de holle Ebb,
So süht man vun'e Hüüs de Köpp.

Denn duukt de Torn herut ut Sand,
As weer't en Finger vun en Hand.

Denn hört man sach de Klocken kling'n,
Denn hört man sach de Kanter sing'n,

Denn geiht dat liesen dör de Luft:
"Begrabt den Leib in seine Gruft."